بیوگرافی محسن تنابنده

محسن تنابنده متولد سال ۱۳۵۴ است , وی فارغ التحصیل رشته بازیگری از دانشگاه هنر و معماری است ,فیلمنامه نویس و بازیگر است , او در بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۸۶ برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم استشهادی برای خدا شد. تنابنده در بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نفش اول مرد را برای بازی در فیلم‌های سنگ اول و هفت دقیقه تا پائیز به‌دست آورد.

فیلم شناسی

 بازیگر
- دانه های ریز برف (علیرضا امینی، ۱۳۸۲)
- آفساید (نقش بسیار کوتاه، جعفر پناهی، ۱۳۸۴)
- استشهادی برای خدا (علیرضا امینی، ۱۳۸۶)
- زمانی برای دوست داشتن (ابراهیم فروش، ۱۳۸۷)
- هفت دقیقه تا پاییز (علیرضا امینی، ۱۳۸۸)
- سنگ اول (ابراهیم فروزش، ۱۳۸۸)
- سن پطرزبورگ (بهروز افخمی، ۱۳۸۸)
- مجموعه پایتخت، ۱۳۸۹-۱۳۹۰

نویسنده فیلمنامه
- اگه می تونی منو بگیر (شاهد احمدلو، ۱۳۸۴)
- استشهادی برای خدا (علیرضا امینی، ۱۳۸۶)
- مشارکت در فیلمنامه “هفت دقیقه تا پاییز” (علیرضا امینی، ۱۳۸۸)
- مجموعه پایتخت، ۱۳۸۹-۱۳۹۰

جوایز و افتخارات
– برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم “استشهادی برای خدا” – ۱۳۸۶
– برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم “هفت دقیقه تا پاییز” و “سنگ اول” –۱۳۸۸

مصاحبه با محسن تنابنده در ادامه مطلب

گفتگو با یک نویسنده که بازی می‌کند و یک بازیگر که می‌نویسد، کار جذابی است. کسانی که پایتخت را دیده‌اند قبول دارند که نقطه قوت اساسی کار، داشتن فیلمنامه قوی و واقع‌گرای آن است. بدون شک حضور تنابنده هم به عنوان بازیگر و هم به عنوان نویسنده نقش به سزایی در موفقیت این مجموعه داشت…

خانواده‌سبز: دلیل استقبال شما از بازی در نقش‌های متفاوت چیست؟

تنابنده: من اولین تجربه بازیگری‌ام را با علیرضا امینی در «دانه‌های ریز برف» داشته‌ام. از همان زمان تصمیم گرفتم در هر کاری که حضور پیدا می‌کنم نکته مهم و اساسی کیفیت و جنس کاراکتری باشد که برای بازی به من پیشنهاد می‌شود. باید نقش شخصیت جذابیت داشته باشد تا در من بازیگر ایجاد انگیزه کند تا نقش را جلوی دوربین به نمایش در بیاورم.

خانواده‌سبز: نقش «نقی» تا چه حد این جذابیت را برای شما به وجود آورد؟

تنابنده: طرح اولیه سریال پایتخت یک نوشته یک صفحه‌ای بود. وقتی با آقای مقدم در مورد آن به توافق رسیدیم به دنبال این بودم که سریال در فضایی واقعی با آدم‌های واقع‌گرا جلو برود. برای همین روی واقعی بودن آدم‌های سریال خیلی کار کردم. نقی معمولی یک شهرستانی بود که وقتی با خانواده‌اش به تهران آمد دچار اتفاقاتی شد. مهم‌ترین مسئله برای من واقع‌گرایی نقی در مواجهه با این مشکلات بود. من این مسئله را هم در زمان نوشتن و هم در زمان بازی رعایت می‌کردم. دیدید که نقی خانواده‌اش را دوست داشت و برای آسایش همسر و فرزندانش چقدر زحمت می‌کشید.

خانواده‌سبز: خودتان را بیشتر بازیگر می‌دانید یا فیلمنامه‌نویس؟

تنابنده: خب من فارغ‌التحصیل رشته بازیگری‌ام اما علاقه‌ای ندارم هر نوع پیشنهادی را بپذیرم. بنابراین گزیده کار می‌کنم و دوست ندارم مخاطب هر شبکه تلویزیونی را که انتخاب می‌کند من را در سریال و یا فیلمی ببیند. این نوع حضورها قدرت و اثر کار بازیگری بازیگر را برای مخاطب کمرنگ می‌کند. در زمینه نویسندگی هم من از آن نویسنده‌هایی هستم که دست خیلی تندی در نوشتن ندارم بنابراین در این مورد هم وسواس خاص خودم را دارم. در مجموع از هر دو مقوله استقبال می‌کنم.

خانواده‌سبز: شما که نویسندگی هم می‌کنید، در حین بازی مقابل دوربین چقدر موافق بداهه‌کاری توسط بازیگر هستید؟

تنابنده: بداهه کار کردن قطعا حسن‌هایی دارد، اما حسن‌هایش خیلی کمتر از ضررهایش است. من در این جور کارهای بداهه، که همزمان هم باید بنویسم و هم بازی کنم زیاد حضور داشته‌ام. این خیلی سخت است. با صحبت‌هایی که با آقای مقدم داشتیم در طول کار اگر شرایطی برای بداهه‌کاری مهیا می‌شد هم من و هم آقای خمسه و احمدرضا مهرانفر سعی می‌کردیم در چارچوب فیلمنامه اقدام به این کار کنیم.

خانواده‌سبز: در مورد لهجه‌ای هم که در سریال مورد استفاده قرار گرفت توضیح دهید.

تنابنده: در مورد لهجه مازندرانی باید بگویم ما خیلی نخواستیم وارد این مسئله شویم. قصد تزریق شیرینی به کلام بود تا حدی که مخاطب برای درک دیالوگ‌ها دچار مشکل نشود. چون استفاده از لهجه در این نوع کارها کمی خطرناک است. باید دقت زیادی داشته باشی تا دچار اشتباه نشوی.

خانواده‌سبز: در مجموع نظر شما در مورد مجموعه پایتخت چیست؟

تنابنده: فکر می‌کنم این حاصل کار گروه منسجم ما بود و این‌که در این مجموعه سعی شده بود قصه‌ای واقعی را به نمایش در بیاوریم و برای خنداندن مخاطب دست به هر کاری نزنیم. در واقع پایتخت قصد ایجاد فضای طنز داشت تا این‌که بخواهد با استفاده از کلمات یا تکه‌پراکنی بیننده را به خنده وادار کند.

محسن تنابنده می‌‌گوید: در چند باری که با سیروس مقدم کار کرده بودم، خیلی دوست داشتم به‏عنوان بازیگر کار کنم، ولی هربار به‏دلیلی نمی‌شد، اما این بار وقتی به من گفتند: «خودت نقش نقی را بازی کن!» روی هوا آن را زدم.

تنابنده می‌‌گوید: داستان مجموعه تلویزیونی «پایتخت» یک ایده از «تورج اصلانی» بود که من این ایده را خیلی دوست داشتم و حدود یک سال پیش آن را تبدیل به طرح کردم ولی ابتدا نه برای سریال ولی از همان موقع احساس می‌کردم که ایده جذابی برای سریال است و از همان موقع شروع به بسط و گسترش ایده کردم. با آقای اصلانی صحبت کردیم و ایده را چندین برابر قیمت از او خریدیم و تبدیل به طرح و نگارش شد، همچنین خشایار الوند نیز از قسمت پنجم به ما اضافه شد و چند قسمتی در خدمتش بودیم. او خیلی برای کار زحمت کشید.

وی می‌‌گوید: این خانواده اصلا از ابتدا اهل مازندران نبودند و خانواده‌ای بودند که از نقده می‌آمدند و یواش یواش در طی کار به این نتیجه رسیدیم که اهل مازندران باشند.

بازیگر نقش نقی همچنین درباره لهجه‌‌اش در این سریال نیز توضیح داد: ما به این نتیجه رسیدیم که الزاما این خانواده باید از جغرافیایی بیایند که ما در تصویر وقتی می‌بینیم خیلی لذت ببریم و وقتی که با معضلات تهران مواجه می‌شوند، ببینیم که چه زیبایی‌ها و لذت‌هایی را از دست داده‌اند. در نهایت به این نتیجه رسیدیم که بهترین جا استان گیلان یا مازندران است. از آنجایی که مازندران و به خصوص گلستان خیلی مهجور بود و من خیلی خوب استان گلستان را می‌شناختم، ترجیح دادیم که این خانواده گلستانی باشند. من نسبت به لهجه آنها هم تسلط بسیاری داشتم.

وی ادامه داد: در سریال زاینده‌رود نیز، آقای فتحی زحمت بسیاری کشیده بود ولی نسبت به سریال بی‌مهری شده بود. چون هرجور نگاه می‌کنی، به نظر نمی‌رسد که ایشان قصد توهین به لهجه‌ و مردم اصفهان را داشته باشد. به نظرم خیلی هم می‌بایست از آقای فتحی تقدیر و تشکر می‌شد، چون او تمام عواملش را به اصفهان برد.

تنابنده در ادامه می‌‌گوید: «اساس خانواده بیش از هر موضوع دیگری در «پایتخت» اهمیت داشت. سریال «پایتخت» در واقع آستانه‌ تحمل و صبر یک خانواده‌ شهرستانی در شرایط سخت زندگی را روایت می‌کند. موضوع مهاجرت در اولویت‌های سوم و چهارم ما قرار داشت. طبیعتا خانواده‌ای که از شهرستان به تهران می‌آید کمی لهجه دارند؛ در ایران قومیت‌های بسیاری زندگی می‌کنند، نمی‌شود که تمام سریال‌ها در مورد تهرانی‌ها باشد.»

وی در ادامه می‌‌گوید: زمان کوتاه ما باعث شد که به خانم رامین‌فر لهجه ندادیم وگرنه در هنرنمایی وی شکی نیست. آن چه که مسلم است قاعدتا تمام شهرستانی‌ها لهجه دارند و یک مقدار سعه‌صدر را باید بالا برد ما در ایران زندگی می‌کنیم و مسئله قومیت مهم است.

ضمن این‌که باید اشاره کنم؛ «بیشترین رضایت بینندگان از این فیلم مربوط به استان‌های مازندران و گیلان بود در حالی که یکسری هم دیکشنری به دست گرفتند و مساله قومیت را مطرح می‌کنند! این سریال، کار شریفی بود و ما در آن، به سمت لودگی حرکت نکردیم. این حرکت‌ها آزاردهنده است. سعی شد لهجه‌ها تمیز از آب درآید.»

البته تنابنده اعتراف می‌کند که «در این که سریال «پایتخت» دارای نقایصی بود شکی نیست اما نشان دادن خانواده صمیمی برای ما اهمیت زیادی داشت که در طول این مهاجرت سختی هم می‌کشند، اما آستانه تحمل بالایی داشتند.»

منبع مصاحبه : خانواده سبز

گرد آوری: www.shamdooni.com

ارسال شده در تاریخ: ۱۰ مهر ۱۳۹۰

مطالب مرتبط:
بدون نظر بیوگرافی و مصاحبه با محسن تنابنده


6 + 7 =



صفحه 1 از 11

جاوا اسكریپت