منوچهر نوذری

بیوگرافی منوچهر نوذری

منوچهر نوذری متولد ۱۰ اردیبهشت ۱۳۱۵ قزوین و دارای مدرک دیپلم است. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۳۲به عنوان دوبلور در رادیو آغاز کرد. او سینمای حرفه ای را سال ۱۳۴۱ با بازی در فیلم «لاله آتشین» به کارگردانی محمود نوذری و هوشنگ لطیف پور آغاز کرد و با ساخت فیلم «ایوالله» نخستین تجربه اش در کارگردانی را مقابل دوربین برد. نوذری در دهه ۱۳۵۰ با مهاجرت به مصر فیلم «الو من گربه هستم» را ساخت و پس از بازگشت به ایران برنامه پر مخاطب «صبح جمعه با شما» را کارگردانی کرد. نوذری برادر محمود نوذری (کارگردان و فیلمبردار) و پدر ایرج نوذری (بازیگر سینما و تلویزیون) می باشد. او در ۱۶ آذر ۱۳۸۴ به دیدار حق شتافت.

 فیلم شناسی

کارگردان 
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)
۲ -  خیلی هم ممنون (۱۳۵۱)
۳ -  ایواللّه (۱۳۵۰)

نویسنده 
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)
۲ -  خیلی هم ممنون (۱۳۵۱)
۳ -  ایواللّه (۱۳۵۰)

بازیگر 
۱ -  چند می گیری گریه کنی (۱۳۸۴)
۲ -  خیالاتی (۱۳۵۲)
۳ -  غروب بت پرستان (۱۳۴۷)
۴ -  گوهر شب چراغ (۱۳۴۶)
۵ -  امیرارسلان نامدار (۱۳۴۵)
۶ -  حسین کرد (۱۳۴۵)
۷ -  افق روشن (۱۳۴۴)
۸ -  لاله آتشین (۱۳۴۱)
 

تهیه کننده
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)

تدوین
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)

ضبط موسیقی
۱ -  یک جو غیرت (۱۳۵۱)
 

نوازنده 
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)
۲ -  آسمون بی ستاره (۱۳۵۰)

شعر 
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)
۲ -  خیلی هم ممنون (۱۳۵۱)

صدابردار 
۱ -  شوخی نکن دلخور می شم (۱۳۴۵)
 

سرپرست گویندگان
۱ -  حسنک (۱۳۷۰)
۲ -  شنگول و منگول (۱۳۶۸)
۳ -  هی جو (۱۳۶۷)
۴ -  یک جو غیرت (۱۳۵۱)

امور فنی صدا 
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)

گویندگان 
۱ -  کمیته مجازات (۱۳۷۷)

طراح حرکات موزون
۱ -  خیالاتی (۱۳۵۲)

منبع: http://www.sourehcinema.com

منوچهر نوذری همراه با پسرش ایرج
ایرج نوذری و دخترانش دلربا و دلناز
ایرج نوذری

بیوگرافی ایرج نوذری

متولد ۷ اسفند ۱۳۴۲ در تهران است ،خواهرش نازنین استاد دانشگاه است ، دو سال در اسپانیا زندگی کرده است ،یک سال در مدرسه فرانسویها درس خوانده است ،همسرش اسپانیائی است ، دو دختر به نامهای دلربا و دلناز دارد ، سال۱۳۷۰ ازدواج کرده است ، در رشته کونگ فو مدال قهرمانی دارد ، دارای حافظه قوی است ،رفیق فابریکش پژمان بازغی است ،نقره،انگشتر،سفر و کارتونهای والت دیسنی را خیلی دوست دارد ، بسیار خوش شانس است ،پرسپولیسی است ، بیلیارد باز حرفه ای است ، وی نیز همانند پدرش علاوه بر بازیگری به کار مجری گری نیز پرداخته است و اجرای مسابقه ای به نام ستاره ها نیز بر عهده وی بوده است.

فیلمشناسی
عاشق (۱۳۸۵)
ملودی (۱۳۸۵)
آکواریوم (۱۳۸۴)
این ترانه عاشقانه نیست (۱۳۸۴)
رازها (۱۳۸۳)
کافه ستاره (۱۳۸۳)
باج خور (۱۳۸۲)
فریاد در شب (۱۳۸۲)
ملاقات با طوطی (۱۳۸۲
آخرین تلاش (۱۳۷۰)
اوینار (۱۳۷۰) 

مصاحبه با ایرج نوذری در ادامه ی مطلب 

نام «ایرج نوذری» با سریال «کلانتر» پیوند خورده است. «کلانتر» تنها سریال ایرانی است که ساخت و نمایشش در طول هشت سال، ادامه داشته و به سری سوم رسیده است. ایرج نوذری در هر سه فصل این سریال، ایفاگر نقش محوری «کلانتر» بوده است. هنگامی‌که از مدیر برنامه‌هایش مشخصاتش را می‌خواهم، برگه ای به من می‌دهد که تخصص‌های نوذری در حوزه‌های زبان شناسی، ورزش، کونگ فو، موسیقی، دوبله، سینما، رادیو، تلویزیون، تئاتر و… نوشته شده است. ذکر همه این تخصص‌ها در این مقدمه کوتاه امکان پذیر نیست. اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید نوذری، از پیشکسوتان ورزش کونگ فو در ایران بوده است. وی هم اکنون ریاست امور بین الملل فدراسیون کونگ فوی ایران را برعهده دارد. این بازیگر دارای مدرک کارشناسی ارشد زبان شناسی است و به چندین زبان از جمله سنسکریت، هندی، اردو، اسپانیایی، فرانسوی و انگلیسی مسلط است. نوذری که متولد ۷ اسفند سال ۴۲ است، در سال ۱۳۷۰ ازدواج کرده است و هم اکنون دو فرزند دختر دارد. او تاکنون در فیلم‌های باج خور (فرزاد موتمن)، ملاقات با طوطی (علیرضا داوودنژاد)، رازها (محمدرضا اعلامی)، دوستی از جنس آتش (امیر قویدل) و سریال‌های ریحانه و اغما (سیروس مقدم)، سرنخ (کیومرث پوراحمد)، مسافری از هند و… ایفای نقش کرده است. مصاحبه اختصاصی خراسان با این بازیگر به بهانه پخش سریال «کلانتر» صورت گرفت.
«کلانتر» جزو معدود کارهای تلویزیونی ایرانی است که به صورت دنباله دار ساخته شده است. (مثل اخراجی‌ها در سینما)، به نظر شما چرا در سینما و تلویزیون ما سنت دنباله سازی رونقی ندارد و فقط تعداد انگشت شماری از تولیدات، به این مرحله می‌رسند؟
مجموعه تلویزیونی «کلانتر»، هم چون دیگر مجموعه‌های تلویزیونی جهان، قابلیت تهیه و تولید مداوم را دارد. اگر بودجه مناسب و حمایت‌های لازم وجود داشت، تاکنون باید به فصل هفتم یا هشتم آن می‌رسیدیم. چون بازخورد مخاطبان آن از هشت سال پیش تاکنون، بسیار خوب بوده و طرفداران زیادی پیدا کرده است. 

البته در موضوع دنباله سازی، رسانه سینما با تلویزیون قابل مقایسه نیست. موفقیت اقتصادی کارهای دنباله ای سینمایی، تضمین شده نیست. به همین خاطر برخی وقت‌ها این فیلم‌ها در سینمای جهان، شکست تجاری را متحمل می‌شوند. اما مجموعه‌های تلویزیونی این گونه نیستند. به عنوان مثال سریال «کلانتر» میهمان منزل تمام اقشار جامعه می‌شود و باتوجه به قابلیت‌های ویژه رسانه تلویزیون، به صورت مستقیم با مخاطبانش ارتباط برقرار می‌کند.
من فکر می‌کنم سری سوم کلانتر باتوجه به استقبال بالای ۹۰ درصد مخاطبان از دو نسخه پیشین (کلانتر ۱ و ۲)، تهیه و تولید شده است. ضمن این که همان تیم قبلی و اصلی کار حفظ شده است. من هم همچون سابق نقش سرگرد امیری (کلانتر) را بازی می‌کنم.
گفته می‌شود سینما و تلویزیون ما در ساخت آثار پلیسی و معمایی، تجربه زیاد و کارنامه پرباری ندارد. با این گفته موافقید؟
فیلم‌های ژانر(گونه) پلیسی در جهان، به صورت کاملا تخصصی و حرفه ای تهیه و تولید می‌شود. به این خاطر که بودجه لازم به کار اختصاص داده می‌شود. ضمن این که پلیس آن کشور، از امکانات پیشرفته و به روز هم برخوردار است. در این گونه فیلم‌ها و سریال‌ها، چند کارگردان تخصصی در کنار کارگردان اصلی بر کار نظارت می‌کنند. مثل کارگردان صحنه‌های زد و خورد و درگیری‌های رزمی‌و … هم چنین صحنه‌های اکشن در سراسر فیلم، به صورت تخصصی طراحی می‌شود.
در ایران هنوز خیلی‌ها با ژانر اکشن و سینمای هنرهای رزمی‌که با سینمای پلیسی- جنایی آمیخته شده است، آشنا نیستند. در فیلم‌های پلیسی ایران، مسئولان پروژه حاضر نمی‌شوند از طراح و کارگردان تخصصی دیگری استفاده کنند. ضمن این که ممکن است خود کارگردان هنری، از آن رشته رزمی‌سررشته ای نداشته باشد.
آیا برای بازی در این سریال از نمونه‌های خارجی هم الگوگیری کردید؟
برای بازی در این سریال، از هیچ بازیگر خارجی یا ایرانی خط نگرفتم و الگوبرداری نکردم. بیشتر سعی کردم شخصیتی را بازی کنم که درونگراست و آرامش دارد. هم چنین تیزهوش است و در شرایط سخت، قدرت تصمیم گیری بالایی دارد. این‌ها ویژگی‌های شخصیت سرگرد امیری (کلانتر) هستند.
در خبرهای اولیه اعلام شد قرار است فرد دیگری، نقش کلانتر (۳) را بازی کند. اما باز هم شما انتخاب شدید. ماجرا چه بود؟
من کلانتر بوده، هستم و خواهم بود. در فصل اول و دوم سریال «کلانتر»، این سریال با شخصیت پردازی، چهره، فیزیک و بازی من شکل گرفته و خلق شده است. قصه «کلانتر»، قصه سرگرد امیری است نه شخص دیگری که همواره متغیر باشد. سرگرد امیری یا کلانتر، پایه و رکن اصلی این مجموعه است. در همه جهان هم این گونه است که یک بازیگر ثابت، نقش‌های دنباله دار را بازی می‌کند. این موضوع که شما اشاره کردید، در برخی جراید معتبر یا غیرمعتبر به نقل از کارگردان اعلام شده بود. بنده این مسئله را پی گیری نکردم، چون در آن لحظه خبردار نشدم. به هر حال پس از چند ماه از چاپ خبر، از دفتر تهیه کننده مجموعه «کلانتر»، برای حضور در فصل سوم سریال دعوت به کار شدم. این دعوت در شرایط عادی و طبیعی و بدون هیچ حرف و حدیثی انجام شد. کار آغاز شد و به مدت ۸ ماه (شبانه روزی) به طول انجامید.
چه کردید تا به نقش یک کلانتر ایرانی نزدیک شوید؟ اساسا فکر می‌کنید یک کلانتر ایرانی باید چه ویژگی‌ها و تفاوتی با نمونه‌های غربی اش داشته باشد؟
سرگرد امیری، یک پلیس اکشن و بزن و بکش نیست. کاملا احساسات خانواده آسیب دیده را درک می‌کند و خودش را، عضوی از آن خانواده می‌داند. در اولین قدم شرایط را بر آن شخص و خانواده آرام می‌کند و به آن‌ها، احساس آرامش و امنیت می‌دهد. سرگرد امیری مجری قانون نیست و نمی‌خواهد افراد را مجازات کند. او فقط مجرم را از بی گناه مشخص می‌کند و تحویل قانون می‌دهد. کلانتر رای صادر نمی‌کند. او کارشناسی جنایات به وقوع پیوسته را انجام می‌دهد. او گاهی آن قدر متاثر می‌شود که اشک هم می‌ریزد. اصولا سریال «کلانتر» کاری احساسی و خانوادگی است.
باتوجه به فیلم نامه «محسن شا محمدی»، همان ابتدا متوجه شدم که شخصیت «سرگرد امیری» بسیار جای کار دارد و می‌توان با آن فرهنگ سازی کرد. تمام سعی ام را به کار بستم، تا شخصیت یک پلیس مردمی‌و ایرانی را خلق و بازی کنم.
آیا شخصیت کلانتر ادامه همان شخصیت “کلانتر۲ “است یا این که در طراحی شخصیتش تغییراتی هم صورت گرفته است؟
بله. قصه هم چنان قصه سرگرد امیری است. طبیعتا ممکن نیست تغییری در شخصیت یا روش بازی اش ایجاد شود. اگر شخصیت تغییر کند، نام کار هم باید از «کلانتر» تغییر کند.
زمانی که سریال پخش شد، تصویربرداری کلانتر در چه مرحله ای بود؟ واکنش مردم در جنس و نوع بازی شما چقدر تاثیرگذار بود؟
زمانی که سریال پخش شد، بازی من به پایان رسیده بود و گروه، در حال تدوین کار بودند. مردم از هشت سال پیش که سریال «کلانتر» شروع شده است، مرا مورد لطف خودشان قرار داده اند. من دست همه مردم را می‌بوسم. اگر هستم و کار می‌کنم به خاطر همین مردم است. اگر آن‌ها نباشند من هم معنایی نخواهم داشت.
برخی معتقدند پخش سریال‌های این چنینی در کنار وجوه مثبتش، جنبه‌های منفی هم دارد. چون موجب بدآموزی می‌شود و جزئیات اعمال مجرمانه را به خلافکاران آموزش می‌دهد. با این نظریه موافقید؟
سریال «کلانتر» برای خانواده‌ها، کاملا هشداردهنده است. یک جور اعلام خطر درباره اتفاقی که روی داده است. این خطر ممکن است در هر شرایطی و برای هر کسی تکرار شود. ما وارد جزئیات و ریزه کاری‌ها نشده ایم. به طور کلی هدف مجموعه «کلانتر» فرهنگ سازی است. من موافقم که برخی از کارهای اکشن و خشن، از خط قرمزها عبور کرده اند و به ریز ماجراهای جنایی می‌پردازند. این‌ها ممکن است در سطح جامعه تاثیرات منفی هم داشته باشند.
ظاهرا قرار است مسابقه «از کی بپرسم؟» که شبیه برنامه «مسابقه هفته» است، تا چند ماه آینده با اجرای شما از تلویزیون پخش شود. از احساس تان هنگام اجرای این برنامه بگویید.
فقط و فقط به یاد و نام پدر در این برنامه قدم گذاشتم. حتی جنبه مادی آن را هم در نظر نگرفتم. در محل تصویربرداری و دکور این برنامه، انرژی عظیمی‌از پدرم، استاد نوذری به من منتقل می‌شد. این انرژی در جریان بود و به من قدرت خاصی می‌داد، تا بتوانم با تمام کاستی‌ها و سختی‌ها و خستگی‌های ناشی از پروژه «کلانتر»، دوام بیاورم. چون اواخر تصویربرداری کلانتر، با ضبط این مسابقه همزمان شده بود.این برنامه طرحی بود که ۹ سال پیش، از طرف اداره پست مطرح شده بود. جالب است که پس از این مدت، با همان بودجه ۹ سال پیش تصویب شد. من اجرا، کارگردانی و طراحی سوالات عمومی‌را به عهده دارم. این مسابقه با نام «از کی بپرسم؟»، به زودی از شبکه تهران پخش می‌شود.در افتتاحیه این مسابقه، تمبرهای یادبود استاد نوذری هم رونمایی شد. این تمبرهای یادبود دو سال پیش در شرکتی، با مدیریت «امیر سعیدبورنگ» چاپ شده بود. در مراسم رونمایی این تمبرها رئیس هیئت مدیره شرکت پست و رئیس فدراسیون کونگ فو نیز حضور داشتند. من و پدرم نخستین بازیگرانی هستیم که به ناممان، تمبر چاپ شده است.

منبع مصاحبه : khorasannews.com 

 

گرد آوری: www.shamdooni.com

ارسال شده در تاریخ: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹

مطالب مرتبط:

بدون نظر گالری عکس ایرج نوذری


+ 9 = 16



صفحه 1 از 11

جاوا اسكریپت